Ο καρκίνος του μαστού είναι ένας από τους πιο γνωστούς και πιο πολυσυζητημέ-νους καρκίνους υπάρχουν ωστόσο πολλές παρανοήσεις .

Τι είναι όμως αλήθεια;

ΜΥΘΟΣ: Ο καρκίνος του μαστού δεν πονάει.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Ένα ασυνήθιστο ογκίδιο που μπορεί να γίνει αισθητό στο μαστό πρέπει να ελεγχθεί από ειδικό μαστολόγο. Αν και τα περισσότερα ογκίδια είναι καλοήθη, υπάρχει πάντα η πιθανότητα καρκίνου του μαστού η οποία μπορεί να εμφανιστεί είτε σαν μια ανώδυνη μάζα ή με αλλαγή στο δέρμα του μαστού ή της θηλής.

ΜΥΘΟΣ: Ένα χτύπημα στο στήθος μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν συσχέτιση μεταξύ ενός τραυμα-τισμού στο μαστό και του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου.Ένας λόγος για αυτό το μύ-θο είναι ότι ένας τραυματισμός μπορεί να επιστήσει την προσοχή σε μια μάζα στο μαστό που υπήρχε στην πραγματικότητα εδώ και αρκετό καιρό.

ΜΥΘΟΣ: Ο καφές μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του μαστού.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Δεν έχει βρεθεί συσχέτιση μεταξύ της καφεΐνης και του καρκίνου του μα-στού. Στην πραγματικότητα, η έρευνα έχει δείξει ότι η καφεΐνη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο.

ΜΥΘΟΣ :Τα ενθέματα σιλικόνης αυξάνουν την πιθανότητα καρκίνου του μαστού .
ΑΛΗΘΕΙΑ : Τα ενθέματα σιλικόνης μπορούν να προκαλέσουν σχηματισμό ουλώ-δους ιστού στο μαστό ωστόσο αρκετές μελέτες έχουν βρει ότι δεν αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

ΜΥΘΟΣ: Η αποτρίχωση στις μασχάλες είναι επιβλαβής.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Η αποτρίχωση με κερί μπορεί να προκαλέσει αντιδραστική λεμφαδενίτι-δα στους μασχαλιαίους λεμφαδένες. Αυτό πιθανότατα οδήγησε στη λανθασμένη πεποίθηση ότι η αποτρίχωση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μα-στού. Δεν υπάρχει ωστόσο επιστημονική βάση ακόμη και για τους κινδύνους άλλων μεθόδων, όπως τα ξυράφια και οι αποτριχωτικές κρέμες ή το λέιζερ.

ΜΥΘΟΣ: Ο καρκίνος του μαστού συμβαίνει μόνο σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας ή δεν αφορά τους άνδρες.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Είναι αλήθεια ότι το να είσαι γυναίκα και να μεγαλώνεις είναι οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.
Ο καρκίνος του μαστού αφορά και τους άνδρες ωστόσο αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 1%.Τείνει μάλιστα να διαγιγνώσκεται σε πιο προχωρημένο στάδιο.

ΜΥΘΟΣ: Αν δεν έχω οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού, δε θα μου συμβεί.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Η πλειονότητα των ανθρώπων που νοσούν από καρκίνο του μαστού δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό, γεγονός που υποδηλώνει ότι πρέπει να επηρεάζουν και άλλοι παράγοντες, όπως το περιβάλλον και ο τρόπος ζωής.

ΜΥΘΟΣ: Η χρήση σουτιέν μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του μαστού.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό. Μια μελέτη του 2014 σε περίπου 1.500 γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ του σουτιέν και του καρκίνου του μαστού.

ΜΥΘΟΣ: Η χρήση αποσμητικού μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του μαστού.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες που να συνδέουν τα αποσμητικά με τον καρκίνου του μαστού, αλλά η ασφάλεια των αντιιδρωτικών εξακολουθεί να μελετά-ται. Καλό θα ήταν να επιλέγουμε προσεκτικά τα προϊόντα περιποίησης σώματος αποφεύγοντας τα parabens και το αλουμίνιο.

ΜΥΘΟΣ: Οι ετήσιες μαστογραφίες εγγυώνται ότι ο καρκίνος του μαστού θα εντοπι-στεί έγκαιρα.
ΑΛΗΘΕΙΑ: Αν και η μαστογραφία είναι ένα πολύ καλό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, δεν είναι αλάνθαστη. Οι νεότερες γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότη-τες να έχουν πυκνό στήθος με αποτέλεσμα η μαστογραφία να έχει μικρότερη δια-γνωστική ακρίβεια. Ως εκ τούτου είναι σημαντικό ο έλεγχος να συμπληρώνεται από υπερηχογράφημα και κλινική εξέταση από ειδικό μαστολόγο.

Το άρθρο Μύθοι για τον Καρκίνο του Μαστού εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

Υπάρχει όμως ελπίδα. Το 85% των ασθενών παρουσιάζει επιβίωση άνω της 5ετίας με το γεγονός αυτό να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έγκαιρη διάγνωση.

Η έρευνα έχει αποφέρει μια σειρά από συναρπαστικές εξελίξεις στη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού που θα βελτιώσουν σημαντικά τη ζωή των ασθενών με καρκίνο του μαστού στα επόμενα χρόνια.

   1. Η διατήρηση των λεμφαδένων μειώνει τις περιπτώσεις λεμφοιδήματος

Η εφαρμογή της τεχνικής του φρουρού λεμφαδένα  αποτελεί την πλέον καθιερωμένη προσέγγιση για τη σταδιοποίηση της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο μαστού και κλινικά αρνητικούς (μη ψηλαφητούς) λεμφαδένες.

Ο φρουρός λεμφαδένας αποτελεί τον πρώτο λεμφαδένα της μασχάλης που λαμβάνει τη λέμφο από το μαστό. Στο παρελθόν το 60%-80% των γυναικών που υποβάλλονταν σε λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης, είχαν αρνητικούς λεμφαδένες. Πλέον μελέτες έχουν δείξει ότι πολλοί από αυτούς τους λεμφαδένες μπορούν να διατηρηθούν, χωρίς να διακυβεύονται τα μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης.

Στις μέρες μας  ο εκτεταμένος λεμφαδενικός καθαρισμός στη μασχάλη έχει δώσει τη θέση τους στη βιοψία του φρουρού λεμφαδένα και στον στοχευμένο λεμφαδενικό καθαρισμό (targeted lymph node dissection).

Ο στοχευμένος λεμφαδενικός καθαρισμός επιτρέπει στους χειρουργούς να διατηρήσουν τους λεμφαδένες που κάποτε ήταν θετικοί για μετάσταση, αλλά έγιναν αρνητικοί μετά από χημειοθεραπεία. Σε αυτή την περίπτωση εάν η βιοψία είναι αρνητική στους πρώτους λεμφαδένες, οι υπόλοιποι μπορούν να διατηρηθούν. Αυτό σημαίνει λιγότερες επιπλοκές για τους ασθενείς με καρκίνο μαστού και πρωτίστως μικρότερα ποσοστά λεμφοιδήματος.

  2.Ο έλεγχος της γονιδιακής υπογραφής ελαχιστοποιεί την έκθεση στη χημειοθεραπεία

Για χρόνια, πολλοί ασθενείς λάμβαναν χημειοθεραπεία ως μέρος της θεραπείας για τον καρκίνο του μαστού . Ωστόσο, μια μελέτη του Ιουλίου 2018 στο New England Journal of Medicine έδειξε ότι η χημειοθεραπεία δεν θα ωφελούσε έως και το 85% των ασθενών άνω των 50 ετών με καρκίνο του μαστού HR+, HER- και  αρνητικούς λεμφαδένες.

Η μελέτη περιλάμβανε έναν έλεγχο γονιδιακής υπογραφής(ή δοκιμή OncotypeDX) που εξέτασε την έκφραση 21 διαφορετικών γονιδίων στον πρωτοπαθή όγκο. Το πρότυπο γονιδιακής έκφρασης ενός όγκου δείχνει εάν θα ανταποκριθεί ή όχι στη χημειοθεραπεία ή εάν η ενδοκρινική θεραπεία μόνη της (όπως η ταμοξιφαίνη) θα ήταν καλύτερη επιλογή.Οι ασθενείς με βαθμολογία στο εύρος χαμηλού έως μέσου κινδύνου μπορούν πλέον να παραλείψουν με ασφάλεια τη χημειοθεραπεία, αποφεύγοντας όλες τις παρενέργειες που συχνά τη συνοδεύουν.

  3.Καλύτερος εντοπισμός των κληρονομικών καρκινικών συνδρόμων

Ένας αριθμός γενετικών μεταλλάξεων, όπως τα BRCA1 και BRCA2, είναι ήδη γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ορισμένους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού. Πλέον οι τεχνικές προσδιορισμού αλληλουχίας γονιδίων επόμενης γενιάς βοηθούν τους ερευνητές να εντοπίσουν άλλα κληρονομικά σύνδρομα που μπορούν να θέσουν τους ασθενείς σε κίνδυνο.

Στις οικογένειες με ισχυρό ιστορικό καρκίνου, αναλύοντας το αίμα και το σάλιο, μπορούμε να εντοπίσουμε νωρίτερα άλλα μέλη της οικογένειας, να παρέχουμε προληπτική φροντίδα μέσω ενισχυμένων προληπτικών εξετάσεων αλλά και να εντοπίσουμε υφιστάμενους καρκίνους.

  4.Στοχευμένη θεραπεία με φάρμακα από το στόμα

Μέχρι πρόσφατα, οι αναστολείς PARP χρησιμοποιούνταν κυρίως για τη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών . Λειτουργούν εμποδίζοντας τα κατεστραμμένα καρκινικά κύτταρα με συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις να επιδιορθωθούν. Σήμερα, αυτή η στοχευμένη θεραπεία χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού με επιτυχία.

Το DNA έχει πολλούς τρόπους για να επιδιορθωθεί,ετσι όταν κάποιος έχει μια γενετική μετάλλαξη που κλείνει ένα μονοπάτι, το DNA του χρησιμοποιεί ένα άλλο. Οι αναστολείς PARP εμποδίζουν αυτές τις οδούς διαφυγής, έτσι τα καρκινικά κύτταρα δε μπορούν να αναπτυχθούν και να διαιρεθούν.

Ο καρκίνος του μαστού συνδέεται με λιγότερες μεταλλάξεις από τους καρκίνους των ωοθηκών, αλλά οι αναστολείς PARP μπορούν ακόμα να τις εκμεταλλευτούν. Επί του παρόντος βρίσκονται σε εξέλιξη δύο κλινικές δοκιμές Φάσης ΙΙΙ που συγκρίνουν τους αναστολείς PARP με την τυπική χημειοθεραπεία. Η δοκιμή OlympiAD αξιολόγησε το olaparib και η δοκιμή EMBRACA, αξιολόγησε το talazoparib. Και οι δύο δοκιμές έδειξαν βελτίωση στην επιβίωση για ασθενείς με κληρονομική μετάλλαξη γονιδίου BRCA και μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Και οι δύο μελέτες έδειξαν επίσης γενική βελτίωση στην ποιότητα ζωής σε ασθενείς που έλαβαν αυτά τα από του στόματος φάρμακα, σε αντίθεση με τους ασθενείς που έλαβαν χημειοθεραπεία.

  5. Ο νέος συνδυασμός φαρμάκων καθιστά πιο αποτελεσματικούς τους παράγοντες αποκλεισμού των οιστρογόνων

Σε ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού συνταγογραφούνται συχνά παράγοντες μείωσης των οιστρογόνων όπως η λετροζόλη και η αναστροζόλη. Τώρα, οι μελέτες δείχνουν ότι αυτοί οι ασθενείς τα καταφέρνουν ακόμα καλύτερα όταν η ορμονική θεραπεία συνδυάζεται με αναστολείς CDK4/6, οι οποίοι εμποδίζουν τη διαίρεση των καρκινικών κυττάρων.

Τρεις διαφορετικοί αναστολείς CDK4/6 έχουν εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ: το abemaciclib, το palbociclib και το ribociclib. Όταν συνδυάζονται με ορμονοθεραπεία, και οι τρεις αναστολείς CDK4/6 έχουν δείξει τεράστια βελτίωση στην επιβίωση ελέυθερη νόσου σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού σταδίου IV. Έτσι, αυτό καθιερώθηκε σαν standard of care σε όλους σχεδόν τους ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού HR+ ως θεραπεία πρώτης γραμμής.

  6.Η επόμενη γενιά μονοκλωνικών αντισωμάτων

Η τραστουζουμάμπη (Herceptin) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο του μαστού HER2+ από τη δεκαετία του 1990. Λειτουργεί στοχεύοντας τον υποδοχέα HER2, αποτρέποντας την ανάπτυξη καρκίνου. Ορισμένοι καρκίνοι του μαστού εκφράζουν υπερβολική ποσότητα πρωτεΐνης HER2, προκαλώντας τον πολύ γρήγορο πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Έκτοτε έχουν αναπτυχθεί άλλα μονοκλωνικά αντισώματα (όπως το pertruzumab/Perjeta). Σήμερα, αυτή η στοχευμένη θεραπεία έχει γίνει ακόμη πιο προηγμένη. Το T-DM1 (Kadycla), ένας συνδυασμός αντισώματος-φαρμάκου, έχει εγκριθεί για χρήση στη θεραπεία των καρκίνων του μαστού HER2+. Οι συνδυασμοί αντισωμάτων-φαρμάκων λειτουργούν σαν μια «έξυπνη βόμβα», παρέχοντας χημειοθεραπεία απευθείας στα καρκινικά κύτταρα με την προσκόλληση στους υποδοχείς HER2+.

Οι στοχευμένες θεραπείες έχουν μεταμορφώσει την προσέγγισή μας στους καρκίνους του μαστού HER2+ και προσφέρουν μια ευκαιρία για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού σταδίου IV σε ορισμένους ασθενείς.

Το άρθρο Πρόοδος στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του μαστού εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

Αυτές οι αλλαγές μπορούν να εμφανιστούν ήδη μια εβδομάδα μετά τη σύλληψη και να συνεχιστούν μέχρι και το θηλασμό, ενώ οι μαστοί επιστρέφουν στην αρχική τους μορφή 3 μήνες μετά τη διακοπή του.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι μεταβολές αυτές ποικίλλουν από γυναίκα σε γυναίκα και εκδηλώνονται κλινικά με την αυξημένη πυκνότητα, την οζώδη μορφολογία και ενίοτε με την παρουσία ψηλαφητών ογκιδίων.

Η κλινική δυσκολία που προκύπτει, αφορά όχι μόνο στη διάγνωση και τη θεραπεία αλλά και στην επίπτωση που μπορούν να έχουν αυτές στο έμβρυο.

Βασικός στόχος της κλινικής αξιολόγησης των ψηλαφητών ογκιδίων του μαστού κατά την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία είναι ο αποκλεισμός της κακοήθειας. Καθώς όλο και περισσότερες γυναίκες καθυστερούν την τεκνοποίηση, η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού στην εγκυμοσύνη αυξάνεται. Παρά το γεγονός ότι ο καρκίνος του μαστού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης , σύμφωνα με την American Cancer Society, είναι σπάνιος, είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι το 20% των ψηλαφητών ογκιδίων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αφορούν σε κακοήθειες .

Για το λόγο αυτό οι γυναίκες θα πρέπει να υποβάλλονται σε περιοδικές εξετάσεις του μαστού κατά τη διάρκεια του προγεννητικού ελέγχου.

Εκτός από την ψηλάφηση, ο υπέρηχος μαστών αποτελεί την εξέταση εκλογής καθώς δεν έχει καμία επίπτωση στο έμβρυο.

Η μαστογραφία κατά τη διάρκεια της κύησης παρόλο που δεν αντενδείκνυται, εάν υπάρξει η κατάλληλη κάλυψη της κοιλιακής χώρας, ζητείται μόνο όταν υπάρχει σοβαρή υποψία κακοήθειας.

Ωστόσο η διαγνωστική της αξίας είναι περιορισμένη λόγω των μεταβολών στο μαστό.

Η μαγνητική μαστών (MRI) δεν ενδείκνυται καθώς δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η ασφάλεια στη χρήση του σκιαγραφικού ως προς το έμβρυο. Στο θηλασμό ωστόσο είναι αποδεκτή αν και η ευαισθησία της είναι μειωμένη.

Η βιοψία, όπου αυτή είναι αναγκαία για τη διάγνωση, μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη χρήση κόπτουσας βελόνης (Core Biopsy) ενώ η χρήση τοπικού αναισθητικού, θεωρείται ασφαλής τόσο στην κύηση όσο και στη γαλουχία.

Τι μπορεί να είναι τα ογκίδια αυτά και πως αντιμετωπίζονται;
(παρατίθενται τα συχνότερα καλοήθη μορφώματα κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό)

Φραγμένος γαλακτοφόρος πόρος: Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο, είναι η πιο πιθανή αιτία ενός ψηλαφητού μορφώματος στο μαστό. Κλινικά μπορεί να είναι σκληρός, ήπια επώδυνος και έχει την τάση να εξαφανίζεται μετά από μερικές ημέρες ενώ μπορεί να επανέλθει με το θηλασμό.

Η χρήση κατάλληλου στηθόδεσμου μαζί με ζεστές κομπρέσες και μαλάξεις στην περιοχή ανακουφίζουν από τον πόνο και βοηθούν στο να υποχωρήσει η διόγκωση. Εάν όμως δεν υποχωρεί ή χειροτερεύσει θα χρειαστεί κλινική εκτίμηση και περαιτέρω διερεύνηση.

Αδενώματα γαλουχίας: Πρόκειται για καλοήθεις ορμονοεξαρτώμενες μάζες. Είναι συχνά(περίπου το70% των ψηλαφητών ευρημάτων),μοιάζουν με τα ινοαδενώματα , εμφανίζονται σαν ψηλαφητές, κινητές, ανώδυνες μάζες κυρίως κατά τη διάρκεια του θηλασμού και σπάνια πριν το τρίτο τρίμηνο ενώ μπορεί να υποχωρήσουν αυτόματα με το πέρας του θηλασμού.

Η διαχείρησή τους γίνεται με στενή παρακολούθηση ενώ εάν υπάρχουν ύποπτα χαρακτηριστικά πρέπει να γίνει βιοψία.

Γαλακτοκήλες: Η πιο κοινή μάζα στο μαστό κατά το θηλασμό  και μετά το πέρας αυτού. Κλινικά προκειται για μια ανώδυνη μάζα  και μπορεί να αφορά και στους δύο μαστούς. Μπορεί να υποχωρήσει αυτόματα όμως η εκκεντρική παρακέντηση του περιεχομένου της έχει διαγνωστικό και θεραπευτικό ρόλο και πάντα πρέπει να συνοδεύεται από απεικονιστικές εξετάσεις.

Ινοαδενώματα: Στα ήδη υπάρχοντα ινοαδενώματα, λόγω της αυξημένης αγγείωσης μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση του μεγέθους τους κατά 20%. Αυτή η ταχεία ανάπτυξη μερικές φορές προκαλεί εστιακό πόνο. Κάθε νέο ή ύποπτο εύρημα θα πρέπει να επιβεβαιώνεται με παρακέντηση και βιοψία.

Κύστεις: Εμφανίζονται με την ίδια συχνότητα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, όπως στο φυσιολογικό μαστό. Είναι συχνότερες στις νέες γυναίκες. Η αντιμετώπιση επιπλεγμένων κύστεων περιλαμβάνει στενή παρακολούθηση ή/και παρακέντηση, ενώ σπανιότερα μπορεί να χρειαστεί βιοψία.

Μαστίτιδα ή απόστημα μαστού: συμβαίνει συχνότερα κατά τη διάρκεια του θηλασμού ακόμη κ μήνες μετά την έναρξη του. Τα πιο συχνά παθογόνα είναι ο σταφυλόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος ή το κολοβακτηρίδιο (Escherichia coli). Η διάγνωση είναι κλινική, αν και η απεικόνιση ενδείκνυται εάν υπάρχει υποψία για απόστημα ή κακοήθεια.

Η αντιμετώπιση του αποστήματος του μαστού περιλαμβάνει διαγνωστική και θεραπευτική παρακέντηση,καλλιέργεια του υγρού και κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά, ενώ σε εμμένον απόστημα ή εαν είναι μεγαλύτερο απο 3 εκ, χειρουργική διάνοιξη. Εάν μετά την κατάλληλη θεραπεία τα ευρήματα δεν υποχωρήσουν, θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα καρκίνου.

Τα ψηλαφητά ογκίδια στο μαστό στην εγκυμοσύνη και το θηλασμό αποτελούν μια διαγνωστική πρόκληση κλινικά και απεικονιστικά.

Είναι πολύ σημαντικό να γίνεται η σωστή εκτίμηση από ειδικό χειρουργό μαστού ώστε να αποφευχθεί η καθυστερημένη διάγνωση που οδηγεί σε φτωχή πρόγνωση στο ενδεχόμενο κακοήθειας.

Το άρθρο Ογκίδια μαστού στην εγκυμοσύνη και το θηλασμό. Είναι επικίνδυνα; εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

O πόνος στο μαστό (μασταλγία) αποτελεί ενα κοινό κλινικό πρόβλημα καθώς εμφανίζεται σε γυναίκες κάθε ηλικίας σε κάποια στιγμή της ζωής τους.

Η θέση και η σοβαρότητα της μασταλγίας ποικίλλουν, μπορεί να είναι αμφοτερόπλευρος, στον ένα μαστό ή στη μασχαλιαία χώρα και μπορεί να εμφανιστεί ως ήπιος, έντονος, ως αίσθημα βάρους ή κάυσους στο μαστό.

Καταρχήν έχουμε δύο τύπους μασταλγίας, την αληθή, όπου ο πόνος εντοπίζεται στο μαστό και την αντανακλαστική, στην οποία ο πόνος στο μαστό προκύπτει από άλλο σημείο του σώματος άλλα δίνει την εντύπωση ότι αφορά στο μαστό.

Η αληθής μασταλγία διακρίνεται με τη σειρά της σε κυκλική και μή κυκλικη ανάλογα με τη φάση του εμμηνορυσιακού κύκλου.

Κυκλική περιοδική μασταλγία

Συνήθως είναι ορμονικής αιτιολογίας. Οπότε η έμμηνος ρύση, η εγκυμοσύνη, ο θηλασμός, η εμμηνόπαυση ,η ορμονοθεραπεία, είναι τυπικές καταστάσεις κλινικής εμφάνισης μασταλγίας.

Αυτός ο τύπος ενόχλησης εμφανίζεται στο 75% των ασθενών ηλικίας 20- 40 ετών, είναι αμφοτερόπλευρος, χαρακτηρίζεται από οίδημα, αίσθημα τάσης και ευαισθησία των μαστών στην άσκηση πίεσης, γίνεται εντονότερος πριν την έμμηνο ρύση ενώ υφίεται με την έναρξή της.

Μη κυκλική  μασταλγία

Σε αντίθεση με την κυκλική μασταλγία, η μη κυκλικη μασταλγία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε φάση του εμμηνορυσιακού κύκλου όπως επίσης και σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ,ενώ εμφανίζεται ως καυστικός πόνος, συνεχής ή διαλλείπων στον ένα ή και στους δύο μαστούς.

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες μη κυκλικού πόνου στο μαστό είναι οι εξής:

• Ακατάλληλος στηθόδεσμος-πολύ στενός ή πολύ φαρδύς, που δεν ταιριάζει στο σωματότυπο μας, που πιέζει διάφορα σημεία του μαστού ή δεν προσφέρει την κατάλληλη στήριξη.
• Λήψη φαρμάκων: Συγκεκριμένα οι θεραπείες υπογονιμότητας, τα αντισυλληπτικά φάρμακα, τα σκευάσματα οιστρογόνων ή προγεστερόνης στην εμμηνόπαυση, τα αντικαταθλιπτικά, όπως και κάποια αντιυπερτασικά ή διουρητικά φάρμακα.
• Κύστεις στο μαστό. Μπορούν να έχουν υγρό ή πυκνό περιεχόμενο, μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια του εμμηνορησιακού κύκλου οπότε γίνονται επώδυνες, ενώ υποχωρούν στην εμμηνόπαυση.
• Εγκυμοσύνη: Πόνος ή ευαισθησία στο μαστό μπορούν να είναι πρώιμα σημάδια μιας εγκυμοσύνης.
• Τρόπος ζωής: Λήψη καφεΐνης ή λιπαρής διατροφής, κάπνισμα, έντονο στρες κ.ά.
• Χειρουργικές επεμβάσεις στον μαστό: Εάν ο πόνος εμφανίζεται στο σημείο μιας προηγηθείσας επέμβασης είναι φυσιολογικός λόγω του ουλώδους ιστού που δημιουργείται στην περιοχή.
• Ινοκυστικός μαστός: Σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ή σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που λαμβάνουν υποκατάστατα ορμονών εμφανίζεται οίδημα από κατακράτηση υγρών και συνεπώς πόνος στο μαστό.
• Μαστίτιδα: Πρόκειται για μια επώδυνη φλεγμονή του μαστού, συνήθως αφορά στις θηλαζουσες γυναίκες, συνοδεύεται απο ερυθρότητα δέρματος και πολλες φορές πυρετό και κακουχία.
• Καρκίνος στο μαστό: Η πλειονότητα των καρκίνων του μαστού δεν εμφανίζεται με πόνο, εάν όμως αυτός ο πόνος είναι ξαφνικός, αυξανόμενης έντασης και συνυπάρχει με ψηλαφητή μάζα, ερυθρότητα ή εκροή υγρού από τη θηλή, μπορεί να σχετίζεται με κάποια κακοήθεια.

Τέλος στην αντανακλαστική μασταλγία έχουμε παθολογικές καταστάσεις που αφορούν στο θώρακα, τη σπονδυλική στήλη ή τα σπλάχνα που αντανακλούν τον πόνο στο μαστό όπως π.χ μυοσκελετικές παθήσεις, πλευροχονδριτιδα, παθήσεις των πνευμόνων κ.ο.κ.

Πώς αντιμετωπίζεται ο πόνος στον μαστό; 

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητη η κλινική εξέταση από ειδικό χειρουργό μαστού που θα ελέγξει την αιτία του πόνου και αναλόγως, όπου χρειάζεται, απεικονιστικές εξετάσεις.

Εφόσον αποκλειστεί το ενδεχόμενο παθολογικής προέλευσης της μασταλγίας δεν χρειάζεται εξειδικευμένη θεραπεία.

Παρόλα αυτά εάν ο πόνος στον μαστό επιμένει με αποτέλεσμα να επηρεάζει την ποιότητα ζωής της γυναίκας μπορούν να ληφθούν είτε φαρμακευτικά μέτρα, όπως η χρήση δαναζόλης ή ταμοξιφαίνης, αναλγητικών, βιταμίνης Ε, είτε συντηρητικών μέτρων όπως αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες, χρήση σωστού στηθόδεσμου, περιορισμός καπνίσματος ή τοπική εφαρμογή evening primrose oil (λάδι από νυχτολούλουδο) κ.ά.

Ο πόνος στο μαστό μπορεί να προκαλέσει φόβο. Ωστόσο η ενθάρρυνση και ο καθησυχασμός της γυναίκας που πάσχει από μασταλγία είναι η πιο σημαντική βοήθεια που χρειάζεται, βασιζόμενοι πάντα στα αρνητικά ευρήματα της κλινικής εξέτασης.

Το άρθρο Πόνος στο μαστό (μασταλγία) – Να ανησυχήσω; εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

Μάζες του μαστού σε παιδιά και εφήβους

Οι περισσότερες μάζες του μαστού στην παιδική ηλικία και την εφηβεία είναι συνήθως καλοήθεις, ωστόσο αποτελούν πηγή έντονης ανησυχίας για τους γονείς  όπως επίσης  μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση του παιδιού/ εφήβου.

Τι μπορεί να είναι μια μάζα του μαστού σε αυτές ηλικίες; Ας δούμε ξεχωριστά την κάθε ηλικίακη ομάδα

Νεογνική και νηπιακή ηλικία

Τον πρώτο μήνα της ζωής , στα βρέφη ανεξαρτήτως φύλου ,παρατηρείται μια παροδική διόγκωση του μαστού. Η διόγκωση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από γαλακτώδες έκκριμα από τη θηλή, ενώ συνήθως υποχωρεί σε περίπου δύο εβδομάδες στα αγόρια και σε μερικούς μήνες στα κορίτσια. Οφείλεται στα οιστρογόνα που παράγονται από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της κύησης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις έχουμε πρώιμη θηλαρχή* κατά την οποία μπορεί να υπάρχει  διόγκωση του ενός ή και των δύο μαστών αμέσως μετά τις πρώτες μέρες ζωής και να επιμείνει έως και τα πρώτα έτη.

(*Θηλαρχή είναι ο επιστημονικός όρος για τη διόγκωση του μαστού  η οποία αρχίζει συνήθως μεταξύ των 8 και 13 ετών, με μέση ηλικία εμφάνισης τα 10 έτη. )

Αυτή οφείλεται συνήθως σε μια παροδική φυσιολογική διέγερση του άξονα του ενδοκρινικού συστήματος του παιδιού(υποθάλαμος-υπόφυση-γονάδες). Στην πραγματικότητα η απομονωμένη πρώιμη θηλαρχή υποχωρεί σταδιακά και αυτόματα μέσα στο δεύτερο ή τρίτο έτος της ζωής.

Υπάρχουν θεωρίες που ενοχοποιούν τη διατροφή καθώς και έλαια που χρησιμοποιούνται σε προϊόντα παιδικής περιποίησης . Παρόλο που οι θεωρίες αυτές δεν είναι απόλυτα επιβεβαιωμένες συστήνεται η αποφυγή της χρήσης τους.

Άλλη αιτία διόγκωσης του μαστού στα νεογνά είναι η φλεγμονή ή το απόστημα μαστού λόγω δερματικής λοίμωξης της μητέρας ή τραυματισμού του μαστού. Η μαστίτιδα αφορά στον ένα ή και τους δύο μαστούς και χαρακτηρίζεται από την ερυθρή , ζεστή, σκληρή και επώδυνη διόγκωση του μαστού. Συχνά εξελίσσεται σε απόστημα καθώς επίσης μπορεί να παρατηρηθούν πυώδες έκκριμα από τη θηλή όπως και διογκωμένοι μασχαλιαίοι λεμφαδένες.

Σπάνια εμφανίζονται σοβαρές επιπλοκές τοπικές ή γενικευμένες ενώ ενδέχεται το βρέφος να παρουσιάσει πυρετό και κακουχία, διέγερση ή άλλα συμπτώματα σοβαρής λοίμωξης και σε αυτή την περίπτωση είναι αναγκαία η άμεση αντιμετώπιση.

Τέλος άλλες σπανιότερες αιτίες διόγκωσης του μαστού στα νεογνά ή βρέφη είναι το αιμαγγείωμα και το κυστικό ύγρωμα τα οποία αρχικά διαπιστώνονται άμεσα κλινικά και ακολούθως με τη βοήθεια άλλων απεικονιστικών εξετάσεων(συνήθως υπέρηχος) ή με παρακέντηση του μαστού.

Παιδική ηλικία

Η πρώιμη θηλαρχή, όπως προαναφέρθηκε, είναι η συχνότερη αιτία διόγκωσης του μαστού στην παιδική ηλικία.

Σε παιδιά υπέρβαρα ή παχύσαρκα μπορεί να εμφανιστεί λεγόμενη λιπομαστία** η οποία διαπιστώνεται ως επι το πλείστον κλινικά ενώ απαιτείται παρακολούθηση ώστε να διαπιστωθούν τυχόν σημάδια ανάπτυξης δευτερογενών σεξουαλικών χαρακτηριστικών. Όπως και στα βρέφη άλλες αιτίες διόγκωσης του μαστού στην παιδική ηλικία είναι ο τραυματισμός(αιμάτωμα) και η φλεγμονή της θηλής και του μαστού.

** Η διόγκωση του λιπώδους ιστού χωρίς την ανάπτυξη του αδένα

Προεφηβική-εφηβική ηλικία

Στους άρρενες εφήβους δε μιλάμε για θηλαρχή αλλά για γυναικομαστία, δηλαδή αύξηση του μαζικού αδένα του μαστού. Αυτή η κατάσταση μπορεί να είναι φυσιολογική σε συγκεκριμένες φάσεις της ανάπτυξης , όπως για παράδειγμα στην εφηβεία. Εμφανίζεται μεταξύ των 10-14 ετών αλλά υποχωρεί αυτόματα εντός δύο ετών από την εμφάνιση της. Ωστόσο, κατά την παιδική ηλικία μπορεί να αποτελέσει σημάδι για άλλες παθολογίες. Εάν εμφανιστεί πριν από την ηλικία των 10 ετών, με απότομη αύξηση του μεγέθους του μαστού, είναι επιβεβλημένος ο κλινικός, απεικονιστικός  και εργαστηριακός έλεγχος για να αποκλειστεί η πιθανότητα σοβαρών καταστάσεων όπως όγκοι των όρχεων, του ήπατος ή των επινεφριδίων, ανωμαλίες  του θυρεοειδούς ή πολύ σπάνιες ασθένειες όπως ο υπογοναδισμός.

Υπάρχουν επίσης φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν γυναικομαστία, καθώς και κατάχρηση ουσιών, αλκοόλ, μαριχουάνα, ηρωίνη κ.α.

Η πλειονότητα των μαζών που εμφανίζονται μεταξύ των θήλεων εφήβων είναι αυτοπεριοριζόμενες και καλοήθεις ινοκυστικές αλλαγές  ενώ ο καρκίνος του μαστού είναι εξαιρετικά σπάνιος.
Μερικές από τις κοινές καλοήθεις βλάβες του μαστού που παρατηρούνται σε εφήβους περιλαμβάνουν την ινοκυστική νόσο, ινοαδένωμα, και φλεγμονή του μαστού.
Οι λιγότερο συχνές καλοήθεις βλάβες του μαστού περιλαμβάνουν την πορεκτασία  και τις κύστεις του Montgomery. Επίσης ο τραύματισμός του μαστού μπορεί να οδηγήσει σε λιπονέκρωση, η οποία μπορεί να μιμηθεί συμπαγή μάζα.

Οι κακοήθεις βλάβες του μαστού, οι οποίες είναι εξαιρετικά ασυνήθιστες στους εφήβους, περιλαμβάνουν τον πρωτογενή καρκίνο του μαστού και  τον μεταστατικό καρκίνο .

Οι ινοκυστικές αλλαγές του μαστού είναι συχνές στις έφηβες. Περισσότερο από το 50% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν ινοκυστικές αλλαγές και πιστεύεται ότι οφείλονται σε ανισορροπία μεταξύ οιστρογόνων και προγεστερόνης. Αυτές συνοδεύονται συχνά από πόνο αλλά και από έκκριμα από τη θηλή.

Τα ινοαδενώματα είναι η πιο κοινή καλοήθης βλάβη του μαστού σε εφήβους, συνήθως είναι ασυμπτωματικά αλλά μπορεί να προκαλέσουν δυσφορία πριν την έναρξη της εμμήνου ρύσεως. Ανάλογα με το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, του μεγέθους και των χαρακτηριστικών των ινοαδενωμάτων καθώς και την ηλικία της ασθενούς ,αξιολογείται η τυχόν χειρουργική τους αφαίρεση.

Τα γιγαντιαία ινοαδενώματα αναπτύσσονται γρήγορα(πάνω από 5 cm) και μπορεί να συμπιέσουν ή να αντικαταστήσουν τον φυσιολογικό ιστό του μαστού, για το λόγο αυτό πρέπει να αφαιρούνται καθώς δε μπορούν να διακριθούν εύκολα από τους φυλλοειδείς όγκους.

Ο Φυλλοειδής όγκος είναι ένας σπάνιος πρωτοπαθής όγκος που εμφανίζεται συνήθως σε ενήλικες ασθενείς ,αλλά έχει αναφερθεί και σε κορίτσια ηλικίας 10ετών .Αν και οι φυλλοειδείς όγκοι ποικίλλουν ως προς τη βιολογική τους συμπεριφορά, οι περισσότεροι είναι καλοήθεις. Παρόλα αυτα συνίσταται η χειρουργική αφαίρεση.

Ο πρωτοπαθής καρκίνος του μαστού είναι εξαιρετικά σπάνιος σε παιδιά και εφήβους. Το νεανικό εκκριτικό καρκίνωμα και το πορογενές καρκίνωμα είναι οι συχνότεροι τύποι. Το ραβδομυοσάρκωμα και το λέμφωμα μπορεί επίσης να εμφανιστούν ως πρωτοπαθείς όγκοι του μαστού.

Μεταστατικός καρκίνος – Στην εφηβική ηλικια, οι περισσότερες κακοήθεις μάζες του μαστού είναι μεταστατικές από άλλους καρκίνους όπως λέμφωμα Hodgkin, λέμφωμα μη Hodgkin ή νευροβλάστωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και ραβδομυοσάρκωμα.Το ραβδομυοσάρκωμα είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους πρωτογενείς καρκίνους για μετάσταση στο μαστό.

Συμπέρασμα:

Οι ψηλαφητές μάζες στο μαστό είναι στην πλειονότητα τους καλοήθεις ενώ  ο καρκίνος του μαστού σε παιδιά και εφήβους είναι εξαιρετικά σπάνιος. Εάν όμως εμφανιστεί στο μαστό μια ψηλαφητή μάζα ή διόγκωση που επιμένει για εβδομάδες είναι σημαντικό να αξιολογηθεί από ειδικό χειρουργό μαστού ώστε να προσδιοριστεί το κατάλληλο πλάνο παρακολούθησης και αντιμετώπισης.

Οποιαδήποτε χειρουργική παρέμβαση του μαστού στα παιδιά πρέπει να γίνεται απαραίτητα από ειδικό χειρουργού μαστού ώστε να αποφευχθούν τυχόν τραυματισμοί του αδένα που θα οδηγήσουν σε ουλές και σε υποπλασία του μαστού.

Το άρθρο Μάζες του μαστού σε παιδιά και εφήβους εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

Τι είναι το ινοαδένωμα μαστού;

Το ινοαδένωμα μαστού είναι ο πιο συνηθισμένος καλοήθης όγκος στο μαστό. Εμφανίζεται ως ψηλαφητή, κινητή, ελαστική ή σκληρή μάζα, συνήθως ανώδυνη, ενώ μπορεί να γίνεται εντονότερα ψηλαφητή και επώδυνη πριν την έμμηνο ρύση (περίοδος).

Πρόκειται για ινοεπιθηλιακούς όγκους, καλά περιγεγραμμένους, με ομαλά όρια που συνήθως εντοπίζονται σε γυναίκες ηλικίας 15 έως 35 ετών.

Μπορεί να έχουν πολλαπλή ανάπτυξη στον ίδιο μαστό ενώ μόνο στο 10-20% των περιπτώσεων εμφανίζονται και στους δύο μαστούς.

Ένα ινοαδένωμα μπορεί να έχει μέγεθός  από λίγα χιλιοστά ενώ μπορεί να φτάσει έως και τα 15 εκατοστά. Οι διαστάσεις του ενδέχεται να αυξηθούν κατά την εγκυμοσύνη, το θηλασμό και την ορμονοθεραπεία ενώ παραμένουν σταθερές στην εμμηνόπαυση όταν ελαττώνονται τα επίπεδα των ορμονών και ενίοτε εκφυλίζονται.

Τα ινοαδενώματα είναι συνήθως μικρά και αντιμετωπίζονται συντηρητικά όμως 0,5-2% αυτών των όγκων μπορεί να εμφανίσει ταχεία ανάπτυξη.

Πως σχετίζεται ένα ινοαδένωμα με τον καρκίνο του μαστού;

Η παρουσία ενός ινοαδενώματος δεν αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Εξαιρετικά σπάνια ορισμένα in situ ή διηθητικά καρκινώματα μπορούν να αναπτυχθούν στο εσωτερικό ή στην περιφέρεια ενός ινοαδενώματος για τον ίδιο όμως λόγο που θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένα καρκίνωμα σε οποιαδήποτε άλλη θέση του μαστού.

Τύποι ινοαδενωμάτων

Τα ιστολογικά χαρακτηριστικά ενός ινοαδενώματος επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου μαστού. Ανάλογα με τον κυρίαρχο κυτταρικό τους πληθυσμό, τα ινοαδενώματα διακρίνονται σε απλά, σύνθετα και φυλλοειδείς όγκους.

Όταν οι διαστάσεις τους ξεπεράσουν τα 10 εκατοστά ονομάζονται γιγάντια ινοαδενώματα ενώ τα  ινοαδενώματα που εμφανίζονται σε ηλικίες 10 έως 18 ετών, ονομάζονται νεανικά ινοαδενώματα.

Στα σύνθετα ινοαδενώματα ενδεχόμενο εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι σχετικά πιο αυξημένο. Οι φυλλοειδείς όγκοι είναι μια ξεχωριστή πάθηση, μοιάζουν με το ινοαδένωμα και παρόλο που είναι συνήθως καλοήθεις, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αφορούν σε κακοήθεια-φυλλοειδές κυστεοσάρκωμα.

Ποιες είναι οι αιτίες του ινοαδενώματος;

Οι αιτίες εμφάνισης αυτού του καλοήθους όγκου είναι άγνωστες ωστόσο θεωρείται ότι για τη δημιουργία του παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο οι ορμόνες φύλου και ιδιαίτερα η ευαισθησία του μαστού στα οιστρογόνα.

Ο μαστός είναι ένας αδένας που αποτελείται από τα λόβια (τους αδένες που παράγουν γάλα) και τους γαλακτοφόρους πόρους (τους σωλήνες που φέρνουν το γάλα στη θηλή). Αυτά περιβάλλονται από αδενικό, ινώδη και λιπώδη ιστό. Τα ινοαδενώματα δημιουργούνται από τα λόβια, συγκεκριμένα ο αδενικός ιστός κι οι πόροι αναπτύσσονται πάνω στο λόβιο και δημιουργούν έναν συμπαγή όγκο.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση για να εντοπίσουμε ένα ινοαδένωμα περιλαμβάνει:

• κλινική εξέταση μαστού
• υπερηχογράφημα μαστού
• μαστογραφία
• βιοψία με λεπτή βελόνη FNA ή κόπτουσα βελόνη-core biopsy (όταν υπάρχει υποψία κακοήθειας, αλλαγή στη μορφολογία ή στις διαστάσεις του)

Ινοαδένωμα: Θεραπεία και παρακολούθηση

Στην περίπτωση που το υπερηχογράφημα και η διαδερμική βιοψία επιβεβαιώσουν την καλοήθη φύση του ογκιδίου και εφόσον αυτό δεν παρουσιάσει αύξηση του μεγέθους του ή αλλαγή της μορφολογίας του, η θεραπεία του μπορεί να είναι συντηρητική, με περιοδικούς κλινικούς και υπερηχογραφικούς ελέγχους .

Συγκεκριμένα για μικρά ινοαδενώματα, που καταγράφονται για πρώτη φορά, ακόμη και αν επιβεβαιωθεί η καλοήθης φύση τους με βιοψία, συστήνεται η παρακολούθηση τους για 4 εξάμηνα. Εάν οι διαστάσεις και η μορφολογία τους παραμένουν σταθερά συνεχίζουμε την παρακολούθηση με τον προληπτικό έλεγχο ρουτίνας που προβλέπεται για την ηλικία της ασθενούς.

Σε περίπτωση που αναδειχθεί αύξηση του μεγέθους τους, κλινική ή απεικονιστική υποψία για κακοήθεια, είναι αναγκαία η βιοψία τους με λεπτή ή κόπτουσα βελόνη.

Πότε γίνεται χειρουργική επέμβαση;

Χειρουργική αφαίρεση για ένα ινοαδένωμα ενδείκνυται στις εξής περιπτώσεις:

• διαστάσεις μεγαλύτερες των 2-3 εκατοστών
• όταν η βιοψία αναδείξει άτυπα κύτταρα ή παρουσία φυλλοειδούς όγκου
• αύξηση του μεγέθους του ή ταχεία ανάπτυξη
• όταν υπάρχει κλινική ή απεικονιστική
• στην περίπτωση που η παρουσία του ινοαδενώματος συνδυάζεται με έντονο πόνο
• εάν το επιθυμεί η ασθενής

Η χειρουργική επέμβαση είναι σχετικά απλή και μπορεί να γίνει με τοπική ή γενική αναισθησία. Συνήθως προτιμάται η αφαίρεση από μια μικρή τομή στη θηλή, εάν το επιτρέπει η θέση του, με στόχο το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Σε περίπτωση που το ινοαδένωμα είναι μη ψηλαφητό γίνεται προεγχειρητικός εντοπισμός και σήμανση με συρμάτινο οδηγό.

Η ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της το ίδιο απόγευμα ενώ η ανάρρωση της είναι σύντομη.

Συμπέρασμα

Το ινοαδένωμα μαστού είναι γενικά καλοήθεις όγκος με καλή πρόγνωση. Οι γυναίκες με ινοαδενώματα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικούς ελέγχους τόσο κλινικούς όσο και απεικονιστικούς ώστε να αναγνωρίζεται οποιαδήποτε αλλαγή. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να εμφανιστούν νέα ινοαδενώματα στο μαστό που έχει ήδη υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ινοαδένωμα που εντοπίζεται για πρώτη φορά σε ηλικία άνω των 40 ετών δεν είναι σύνηθες ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να γίνεται μια σωστή διερεύνηση σε οποιονδήποτε όγκο εμφανίζεται σε αυτή την ηλικία. Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες στην εμμηνόπαυση. Για οποιοδήποτε νέο εύρημα στην αυτοεξέταση ή στον προληπτικό έλεγχο των μαστών πρέπει να απευθύνονται σε ειδικό χειρουργό μαστού ώστε να αποκλειστεί κάθε υποψία για κακοήθεια.

Το άρθρο Ινοαδένωμα μαστού: Τι είναι και πώς θεραπεύεται; εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.

Η εξάπλωση της λοίμωξης από τον ιό Covid-19 άλλαξε τη ζωή μας όπως την ξέρουμε. Οι εξελίξεις σχετικά με αυτή την πανδημία έχουν προκαλέσει ανησυχία στους ογκολογικούς ασθενείς, δεδομένου ότι οι πρώτες πληροφορίες για την ασθένεια αυτή έδειξαν ότι οι ομάδες που απειλούνται με σοβαρότερες επιπλοκές είναι εκτός από τους ηλικιωμένους, τα άτομα με συνυπάρχουσες ή προηγούμενες  παθολογικές καταστάσεις.

Aσθενείς που έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο του μαστού, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι ορισμένες θεραπείες -όπως η χημειοθεραπεία, οι στοχευμένες θεραπείες, η ανοσοθεραπεία και η ακτινοβολία-μπορούν να αποδυναμώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα (ανοσοκαταστολή). Ομοίως και οι ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο μαστού στους πνεύμονες.

Τα άτομα με αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα, διατρέχουν γενικότερα μεγαλύτερο κίνδυνο λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων των ιογενών λοιμώξεων όπως ο COVID-19. Ο πρωταρχικός ρόλος του ανοσοποιητικού συστήματος είναι να βοηθήσει στην καταπολέμηση των λοιμώξεων.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε ενεργή ογκολογική θεραπεία, που γενικά  καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές από την ασθένεια εάν μολυνθούν, ενώ είναι πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι για τους περισσότερους επιζήσαντες του καρκίνου του μαστού, ο κίνδυνος μόλυνσης  είναι παρόμοιος με αυτόν του γενικού πληθυσμού.

Ενώ ο κίνδυνος ανοσοκαταστολής είναι συνήθως υψηλότερος κατά τη διάρκεια της ενεργού θεραπείας του καρκίνου, όπως κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, εάν συνυπάρχουν καταστάσεις όπως ο διαβήτης, οι καρδιακές παθήσεις, η μεγάλη ηλικία, οι επιλογές στον τρόπο ζωής, όπως το κάπνισμα, μπορούν να συμβάλουν περαιτέρω στην αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν ογκολογικές θεραπείες αλληλεπιδρούν επίσης με το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης συχνότερα από τον γενικό πληθυσμό, οπότε έχουν και μεγαλύτερη έκθεση σε αυτό το περιβάλλον, γεγονός που συμβάλλει σε υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης.

Είναι σημαντικό οι ασθενείς να συμβουλεύονται τους θεράποντες ιατρούς τους  σχετικά με το εάν οι μη απολύτως απαραίτητες εξετάσεις μπορούν να παραλειφθούν, να προγραμματιστούν ή να πραγματοποιηθούν μέσω τηλεφώνου ή τηλεδιάσκεψης.

Εάν κάποιος πρόκειται να ξεκινήσει θεραπεία, θα πρέπει να εξετάσει την πιθανότητα αναβολής της λόγω του COVID-19;

Οι ασθενείς θα πρέπει να μιλήσουν με τον ογκολόγο τους σχετικά με τους κινδύνους της αναβολής της θεραπείας σε σχέση με το πιθανό όφελος από τη μείωση του κινδύνου μόλυνσής τους. Και συγκεκριμένα να συζητήσουν το στόχο της θεραπείας του καρκίνου, την ένταση και τις παρενέργειες της θεραπείας και την υποστηρικτική φροντίδα που είναι διαθέσιμη για τη μείωση των παρενεργειών της θεραπείας.

Η καθυστέρηση της θεραπείας αποτελεί μια ψυχοφθόρα κατάσταση που αυτή τη στιγμή ογκολογικοί ασθενείς σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν να αντιμετωπίσουν. Εάν αυτό σας συμβεί να θυμάστε ότι δεν είστε μόνοι ,πολλοί ασθενείς με διαγνωσμένο καρκίνο καλούνται να μεταθέσουν τις θεραπείες τους, όμως με τη βοήθεια του θεράποντος ιατρού σας θα ξεπεράσετε κι αυτή τη δυσκολία.

Υπενθυμίζουμε ωστόσο ότι η αναβολή μιας ογκολογικής θεραπείας αποτελεί μια σημαντική απόφαση. Ο καρκίνος είναι μια σοβαρή νόσος που απαιτεί θεραπεία. Ανεξάρτητα με το είδος της θεραπείας , η καλύτερη συμβουλή είναι να μιλήσετε με το θεράποντα ιατρό σας σχετικά με το εάν είναι απαραίτητες ή όχι οι τροποποιήσεις στο θεραπευτικό σας πλάνο. Ελλείψει όμως συμπτωμάτων ή σημείων μόλυνσης από τον κορονοϊό, η συνέχιση της θεραπείας είναι επιβεβλημένη.

Ως προς την ορμονοθεραπεία, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μελέτες που να υποδεικνύουν ότι μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο λοίμωξης από τον κορονοϊό. Ωστόσο είναι γνωστό ότι η ορμονοθεραπεία δεν καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ισχύουν οι οδηγίες του γενικού πληθυσμού για τους επιζώντες από τον καρκίνο του μαστού;

Απολύτως. Η διατήρηση απόστασης, το συχνό και σωστό πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή συγχρωτισμού με πλήθος, η συχνή απολύμανση των επιφανειών και η αποφυγή επαφής των χεριών με τα μάτια, το στόμα, το πρόσωπο καθώς και η χρήση μάσκας αποτελούν καλές στρατηγικές αποφυγής μόλυνσης από τον κορονοϊό.

Οι ασθενείς σε ενεργή θεραπεία θα πρέπει επιπλέον :

• να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί σχετικά με την υγιεινή των χεριών
• να έχουν πλάνο με τον ιατρό ή τους οικείους σε περίπτωση που αρρωστήσουν
• να εργάζονται από το σπίτι εάν δεν το κάνουν ήδη
• να έχουν αποθέματα φαρμάκων
• να ζητήσουν σε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας να ψωνίσει γι’ αυτούς.

Τι θα πρέπει να κάνει ένας ασθενής με καρκίνο μαστού ή επιζών του καρκίνου εάν εμφανίσει αισθάνεται πρόωρα συμπτώματα όπως πυρετό βήχα ή δύσπνοια;

Θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον ογκολόγο του και τις αρμόδιες αρχές.

Σοβαρά συμπτώματα όπως δυσκολία στην αναπνοή, επίμονος θωρακικός πόνος ή πίεση, σύγχυση ή ανικανότητα να ξυπνήσουν ή μπλε χρώμα στα χείλη ή στο πρόσωπο  μπορεί να σηματοδοτήσουν έκτακτη ανάγκη για άμεση μετακίνηση σε νοσοκομείο, αφού πρώτα ενημερωθεί η ιατρική ομάδα για την πιθανότητα λοίμωξης ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα πρoφύλαξης προς αποφυγήν της εξάπλωσης του ιού.

Τα νέα σχετικά με την εξάπλωση και τη σοβαρότητα του COVID-19 μπορεί να είναι ανησυχητικά, ωστόσο να θυμάστε ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό και ότι υπάρχουν απλές προφυλάξεις που μπορούμε όλοι να πάρουμε για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τις οικογένειές μας.

Το άρθρο Κορονοϊός : Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού; εμφανίστηκε πρώτα στο Ανδριάνα Κουλούρα, MD, PhD, Ειδική Χειρουργός Μαστού.